Snel ontbijt zodat we de stad in kunnen gaan om een internetpunt te zoeken en nieuws te geven. Na het oversteken van preventieve lichten, we maken ook van de gelegenheid gebruik om wat boodschappen te doen en stoppen aan de rand van Margaret River om te eten.
Volgende bestemming : Pemberton, we volgen de Bussel Highway naar Karridale (een stadje aan de weg, niet ver van Augusta), Sla vervolgens de Brockman Highway op, richting het oosten. We passeren Blackwood (rivier) wanneer tekens in de bomen onze aandacht trekken.
U-bocht, een man komt naar ons toe om ons uit te leggen dat ze daar kamperen om ontbossing te voorkomen en biedt ons aan om even te blijven en koffie te drinken, bespreken. Klein, goed georganiseerd kamp, hoofdtent met koelkast aangesloten op windturbine, moestuin (in potten, het bushland lijkt niet erg productief !) muziekinstrumenten en genoeg om meer dan tien mensen regelmatig te voeden.
Een kopje koffie daarna, we zijn er nog steeds en besluiten daar de nacht door te brengen, wij voelen ons zo welkom. Mensen komen en gaan in de late namiddag en de hele avond, waar we allemaal samen eten. We eindigen rond het vuur, gitaren en djembés zijn daar onder een hemel die bijna te sterrenhemel is om echt te lijken !
Het kamp is rustig als je wakker wordt, degenen die hebben overnacht en degenen die hier wonen ontmoeten elkaar in de fauteuils van de hoofdtent voor een goede “brekky” (ontbijt : ontbijt), voordat iedereen aan zijn taak begint : markeerde een pad in de bush zodat informele locals zoals wij kunnen bezoeken. Simon (een van de jongens) laat ons een beetje van de omgeving zien, ons uitleggen wat ze doen. Anderen zijn een gat gaan graven waar ze de bomen willen omhakken, om daar een busje te plaatsen en zo aan het busje en de weg te bevestigen, welke werkzaamheden dan ook verhinderen, tenzij je hun armen afhakt ! Weer anderen zijn bezig met het verfijnen van de kampfaciliteiten, kabels aansluiten, batterijen en windturbine om een klein geluidssysteem aan te sluiten !
Ondertussen een van de jongens, laat ons in een boom klimmen waar een kleine schuilplaats misschien wel zes of zeven meter hoog is genesteld. Touw, karabijnhaken en harnas om naar boven en weer naar beneden te gaan, goede reis ! Wij willen graag nog een paar dagen blijven, verhaal over genieten van dit leven in de natuur en je handen vuil kunnen maken. Maar we moeten verder naar het oosten en er komt afscheid, Ik ben blij zulke mensen te hebben ontmoet...
Weer op pad, we maken een omweg naar Beedelup National Park om over een hangbrug te gaan en watervallen te bewonderen, midden in een Karri-bos dat meer dan tachtig meter hoog kan worden. Dan doemt de stad Pemberton voor ons op, terwijl we langs een bos met jonge eucalyptusbomen lopen. Klein stadje aan een Amerikaanse kust waar we overnachten.














